بوذ روا بوذ « 1 » . باب علل الانف « 2 » خون رفتن از بينى بوقت « 3 » بحران بوذ و هم‌جنين خون رفتن از كوش ، جون جنين بوذ « 4 » نبايذ باز داشتن و بجاى بايذ ماندن « 4 » تا بروذ مكر بسيار روذ . جن بسيار روذ باز بايذ داشتن به حجامت كردن بىآنك « 5 » بيازنند اكر از بينى راست روذ محجمه بر « 6 » جكر نهد و اكر از « 7 » بينى چپ روذ « 8 » بر جاى سبرز نهد حجام كبّه را و بمكّد نيك ، اكر نه‌ايستد اب سرد و يخاب بر سر « 9 » وى « 9 » ريزد تا سر سرد شود و بازوها و رانها ببندند سخت تا خون را « 10 » فرو كشد « 11 » و يخاب بخورذ نيز بسيار اكر به نشوذ فصد كند از قيفال تا خون بيستد . و بوذ كى از بسيارى و از تيزى خون آيذ و نشان اين آن بوذ كى اكر از بسيارى خون بوذ « 12 » بسيار ايذ و اكر بتيزى آيذ اندك‌اندك آيذ . بس اكر بسيار آيذ « 13 » از اول خون بايذ برداشتن « 13 » از قيفال و باز آن داروها بايذ كردن كمر « 14 » رعاف را ياذ كردم كى از بحران افتذ و باز ببينى اندر

--> ( 1 ) - ب ه : و يكى باشد ( 2 ) - ف : باب فى علل الانف ( 3 ) - ف : بروز ( 4 - 4 ) - ف : ببايذ بجاى ماندن ( 5 ) - ب ه : بنشتر ( 6 ) - ب ه : جاى ( 7 ) - ف : « از » ندارد ( 8 ) - ف : آيذ . ( 9 - 9 ) - ف : بر ( 10 ) - ف : « را » ندارد ( 11 ) - ب ه : بسوى زير ( 12 ) - ف : آيذ ( 13 - 13 ) - ف : اول خون بربايذ داشتن ( 14 ) - ف : كه من